Tak było; teraz pamięć próbuje ogarnąć utracone, podnieść okruchy szczęścia, ale nic nie powraca, nic – oprócz smutku rozstania, niekończącej się udręki głodu, sponiewierania nieludzką pracą w kołchozie, biczowania knutem oprawcy za nieposłuszną nadzieję, że wiara ocala i przyjdzie dzień sprawiedliwy.

    W wyniku działań sił milicyjno-wojskowych rannych zostało 47 górników. 43 z nich hospitalizowano w czterech szpitalach na terenie Katowic. Z informacji opracowanej 19 grudnia 1981 r. w KW MO wynika, że najczęstszą przyczyną były rany postrzałowe: 24 górników zostało postrzelonych w bardzo charakterystyczny na ogół sposób - "postrzał w jamę brzuszną", "postrzał w klatkę piersiową", "rana postrzałowa czaszki". Byli to: Bernard Białas, Marian Giernasiński, Piotr Babrakowski, Władysław Kościelniak, Roman Czernik, Tadeusz Piecyk, Bogdan Dolny, Mirosław Bronisz, Stanisław Płatek, Zygmunt Szkota, Zbigniew Wójcik, Wiesław Łobień, Józef Zmuda, Jan Futyma, Józef Mikusz, Władysław Wójcik, Henryk Pikos, Stanisław Nadolny, Jerzy Gut, Zbigniew Szafraniec, Henryk Kwol. U 14 górników stwierdzono zatrucie gazem lub chemiczne uszkodzenie wzroku. Ponadto stłuczenia, złamania kończyn, uraz twarzo-czaszki. Po stronie milicji rany odniosło 41 funkcjonariuszy, z których 10 zostało hospitalizowanych.

    Na szczególną uwagę zasługiwał referat  ks. prof. Waldemara Chrostowskiego, zatytułowany "Dialog religijny a postulat kompromisu".

    W celu lepszego zobrazowania problemu, ksiądz profesor posłużył się przykładem dialogu Kościoła z żydami.

    5 października obchodzimy siedemdziesiątą pierwszą rocznicę śmierci św. Faustyny Kowalskiej, która zmarła po długich cierpieniach, mając zaledwie 33 lata. To jej heroicznemu posłuszeństwu woli Bożej zawdzięczamy kult Bożego miłosierdzia.

   Zapominając oczywiście, że to rząd AWS zapatrzony w tak modny wówczas recycling w nauczaniu, był autorem tego programu. Zresztą, nikt nie chce dyskutować z oczywistymi faktami, gdyż ta cykliczność nie wnosiła niczego poza powierzchownością i bałaganem. To jednak nie uzasadnia i nie usprawiedliwia zmian wprowadzanych obecnie przez MEN, który wycina połacie wiedzy historycznej w imię tzw. "swobody wyboru", bo nauczanie historii skończy się już po pierwszej klasie szkoły średniej. I na nic obawy historyków, którzy wskazywali, że o powstaniach z XIX w. uczeń jedynie usłyszy w wieku 14-15 lat w gimnazjum, bo program jest tak ułożony, że nauczyciele już do tego nie wrócą.